Jammer hoor, het zit er weer op, we zitten weer in het vliegtuug naar huis. Het waren slechts 14 dagen, maar het leken er wel 40! Waarschijnlijk komt dit omdat we erg veel gedaan hebben en lange dagen hebben gemaakt. Dit komt ook omdat de Japanners zó anders zijn. Zaterdag, onze laatste dag zijn we begonnen met een laat ontbijt. Wel een ontbijtje met sushi. En nog lekkere sushi ook, van een conveyer belt, zo'n treintje dus. Zo vroeg op de dag staat er nog niet veel op de lopende band, we mochten van plaatjes kiezen we legden de plaatjes voor aan een mevrouw die het vriendelijk maar duidelijk aan de kokkies door gilde.

Volgens de weersvoorspelling word het donderdag een mooi dag. Da's wel lekker in een groot park als Disneyland. Het is 27 oktober en onze 6de trouwdag. Zowaar weet Pat het zich 's morgens meteen te herinneren, Syl moet eerst even kijken of het inderdaad de 27ste is. Na ons dagelijkse eenvoudige ontbijt vetrekken we om kwart voor 9 richting metro. We stappen over op de trein naar het park, om half 10 zijn we er al. wtf, wat is hier nu al druk zeg, dat zal de hele dag zo blijven.

Het is woensdag de 26ste, we zijn onderweg met een oud treintje van Tokyo naar Nikko. Vanmorgen zijn we weer eens braaf om 7 uur opgestaan. Tijdens ons simpele ontbijtje bekijken we wat we vandaag kunnen gaan doen. Overal is het mooi weer, dus keuze genoeg. Optie 1 valt voorgoed af, de Japanse Alpen blijken zijn 5 uur rijden te zijn, dat is iets te ver voor 1 dag. Dan word het Disney Land, Mount Fuji of Nikko. De laatste is het dus geworden.

Een van de niet te missen onderdelen in Tokyo is het bezoeken van de vismarkt en dan vooral de tonijn veiling. Jammer genoeg voor ons begint dit spectakel 's morgens heel vroeg. We staan dus om 3:45 op en nemen direct een taxi. Op dit tijdsstip midden in de nacht hebben we in 20 seconden een taxi. Het is onverwacht druk op straat, veel mensen en auto's. Zo zien we mensen boodschappen doen en in restaurants zitten eten, dit is echt een stad die nooit slaapt, nooit!

We waren gebleven bij vrijdag avond. We komen net terug in Kyoto vanuit Hiroshima. Voordat we naar onze mooie hotelkamer gaan willen we nog ergens een biertje drinken. Een Guinness gaat er wel in, laten ze dat hier nou net vlakbij verkopen. In een Iers aandoend cafe met live muziek kopen we 2 pints. Geniet er maar van zeggen ze dan wel eens, we moeten haast wel want we betalen er 18 euro voor! Bij lange na niet het duurste biertje, want dat was een Chimay Blauw van €15 in Nieuw Zeeland. We hebben nog wel zin in een drankje, maar willen geen 18 euro betalen. Dus kopen we in de supermarkt voor een handje losgeld een flesje drank en cola en maken we optimaal gebruik van onze kamer.