BLOGS VAN ONZE LAATSTE REIZEN

De zwarte draad tijdens onze wereldreis

Wereldreis 2009 vrijdag 14 augustus 2009 Afdrukken

FOTO'S  |  FILMPJES |  {mosmap msid='107264770196285839663.000453b63b3e7b3de02f5' | show='0' | lbxzoom='16' | txtlightbox='KAART' | lbxcaption='Wereldreis 2009'} |

Ja ja, ik weet het, het is een rode draad. Maar omdat we vanaf het begin geplaagd worden door een negatief bericht noem ik het maar de zwarte draad. Eigenlijk zijn het erg 2, het werk van Pat en de rug van Pat.

De rug van Pat is wel vaker een probleem, maar op reis extra vervelend. In onze 3de week in New Zealand krijg ik plotseling last van m’n onderrug. Na een camperrit kan ik feitelijk niet meer staan, zitten of liggen. Ik hang dus een tijdje aan de camper. Gelukkig waren we zo slim om medicijnen mee te nemen. Na een 3 dubbele dosis, veel gekreun en zelfs wat tranen van de pijn gaat het na een uur een stuk beter. Ik kan weer in de camper komen. Syl heeft intussen een dokter gebeld, dus daar rijden we heen. Ben ik even blij dat ze hier in NZ niet zo kinderachtig zijn als in NL als het om medicijnen gaat. Ik krijg eerst een injectie om de pijn te stillen en daarna een recept voor 3 verschillende pilletjes. Het is een kuur met ontstekingsremmer, pijnstillers en spierverslappers. In al die jaren met die brakke rug heb ik geleerd om veel te wandelen, dan wordt de betreffende spier weer wat soepeler. We besluiten ook om een dag eerder naar Auckland te gaan om daar lekker rustig in een hotel te kunnen overnachten i.p.v. te klauteren in een camper. In Auckland wandelen we lekker een paar dagen door de stad, dit, de zorg van Syl en de pillen zorgen ervoor dat we de vlucht naar Sydney gewoon kunnen nemen. Eenmaal in Sydney is de boel nog steeds stijf en is er af en toe nog pijn. Dus ook Sydney bekijken we vooral te voet. Uiteindelijk is het vandaag 13 aug. 4 weken geleden dat ik aan de camper hing en eindelijk kan ik zeggen dat de rugpijn en stijve rug over zijjn. Vervelend meer niet, vergeleken met de echte zwarte draad.

De echte zwarte draad is P’s werk. Als we 2 weken onderweg zijn en met onze 3 vriendjes in een te grote campert door de VS en Canada crossen zien we dat er geen salaris is gestort. Ik mail even naar ‘de zaak’ om na te vragen wat er aan de hand is. Blijkt het bedrijf z’n betalingsverplichtingen niet meer te kunnen nakomen, ook geen salarissen meer. Ik ben woedend, maar wel vrij relaxed. Hoe kan in godsnaam gebeuren als we net op reis zijn.

Ik heb 2 jaar ervoor al een overeenkomst gesloten dat we op reis kunnen. Net voordat we op reis gaan spreek ik nog verantwoordelijke mensen. Nouja verantwoordelijk kan je ze dus niet noemen. Waarom heeft niemand me even gezegd dat het niet goed gaat met de business. Het was toch zo’n klein open bedrijf waar alles gezegd en gevraagd kon worden? Je mag toch verwachten dat mensen met enig verantwoordelijkheidsgevoel dit professioneel en volwassen communiceren naar hun medewerkers. Nee hoor, helemaal niets, een enorme teleurstelling in deze mensen. Het leek er zelfs op dat de laatste weken voordat we op reis gingen het bedrijf aan het verkruimelen was in kleinere bedrijfjes. Ik kreeg pardoes een nieuw contract voor een ander bedrijf. Tsja kan gebeuren dacht ik, reorganisatie.

Na wat heen en weer gemail met collega’s blijkt de BV waar ik werk failliet te gaan. Prima denk ik, dan krijg ik een uitkering en zoek ik wel wat nieuws.Ik had het toch al erg slecht naar m’n zin! Intussen verschijnen er vreemde verhalen in de kranten over het bedrijf (Google maar eens ‘miratec’). Er blijkt behoorlijk geklooid te worden met BV’s en personeel weet niet eens meer wie nou de werkgever is.

Het faillissement word op 1 juli uitgesproken en ik duik de malle molen van het aanvragen van een uitkering in. In eerste instantie machtig ik iemand om mijn zaken te behartigen. Dit lijkt goed te gaan, maar op een kritiek moment blijkt ik nog niet eens ingeschreven te staan bij het UWV. Gelukkig hebben we een computer en telefoon bij ons. Ik heb al een behoorlijk dossier aangelegd, deze gebruik ik om zelf contact op te nemen met het UWV en een uitkering te regelen. Is natuurlijk lastig aan de andere kant van de wereld. Via printen, scannen, mailen, bellen en op de ouderwetse post doen van formulieren sta ik uiteindelijk ingeschreven en besta ik weer in ons sociaal stelsel. Dit hele gezeik duurt inmiddels 2 en een halve maand. We krijgen al veel langer geen salaris meer, ook geen vakantie geld! Ons budget is gelukkig wel ruim genoeg om met 1 salaris minder door te kunnen reizen. Maar toch is de boel heel erg frustrerend geweest.

Gelukkig is er nu wel wat geld gestort en maken we ons niet zo druk meer. Maar er waren dagen we beide dachten: waarom doen mensen dit toch? Waarom praten mensen niet gewoon even over het feit dat een bedrijf slecht gaat? Waarom steken verantwoordelijken hun kop in het zand? En misschien nog wel belangrijker: Hoe kan het dat in een klein ‘open’ bedrijf de verantwoordelijke geen verantwoording neemt en niks van zich laat horen? Mail of bel even om de situatie uit te leggen, maar nee helemaal niets. Ik heb niets meer mogen horen van deze mensen, absurd.

Op reis hebben we voldoende tijd om na te denken over dit soort dingen. Ik heb besloten om nooit meer voor een klein commercieel bedrijf te gaan werken. Het hele bedrijf draait namelijk om geld. Dat geld zie je als werknemer natuurlijk nooit terug. Ik heb letterlijk 100den overuren gemaakt om het bedrijf op gang te helpen. Maar dat wordt op geen enkele wijze gewaardeerd, niet eens een bedankje.

Ik heb goede hoop dat ik na onze reis een goede baan aan kan nemen. Niet meer bij een klein commercieel bedrijf maar bij een maatschappelijk organisatie. Ik heb het idee dat dat beter bij me past. Geen gezeur om winsten en gezeik met klanten. Ik kan dus niet wachten om weer aan de slag te gaan.

Maar eerst gaan we nog een maandje naar Azië!

Nou, dat moest ik ff kwijt.

Dag, Patrick

2194 x bekeken
Plaats reactie

Beveiligingscode
Vernieuwen

Reacties  

# Massie
You go P!!!
Wat een eikels joh en blij dat je alles op de rit hebt, min of meer, maar had geen idee van het gezeik eromheen.. en al zo lang, zo niet relaxed op reis... Laat het de rest van de reis iig niet in de weg zitten en geniet ervan daar in het verre, ellende blijft er altijd wel en als het echt naadje blijft dan mogen jullie elke dag bij mij eten!!
(Mocht de rug nog opspelen, dan moet je je even melden bij Bumrungrad hospital in BKK, heeeel goed zkh, met de groeten aan Dr. Balankura)!
He snel weer in de zen en ying yang en enjoy the resof the ride!
Wie het laatste lacht, lacht het best, en wedden dat jij dat wordt??
dikke groet Mascha
14-08-2009 21:11 Antwoorden
# Robbert
Zo te lezen kun je ook nog schrijver worden P! Veel plezier jullie nog de komende tijd en die baan dat gaat vast wel lukken. Besef wel dat je in private sector waarschijnlijk onder de Balkenende norm blijft :-)
15-08-2009 12:45 Antwoorden
# P
Ha medereiziger. Balkenende norm, heb ik inderdaad even niet aan gedacht, kak.
CU
15-08-2009 15:15 Antwoorden
# P en S
Ha Mas,

dank voor alle goede moed. Lekker relaxen doen we nu wel hoor.

Groetjes, Pat en Syl
15-08-2009 15:16 Antwoorden
# Yvonne
Ha Patrick en Sylvia,
Wat een ontzettend gedonder zeg. Wat zal dit jullie vakantie hebben beinvloed. Ook die rug van jou Patrick lijkt me een enorme inpact hebben op weer een andere manier.
Ik hoop dat ondanks alles jullie toch kunnen genieten, want zoveel voorpret en zin hadden jullie. Een flesje gulpener bier staat hier altijd klaar voor jullie hoor (wij hebben namelijk net in Limburg gefietst) en je weet vegetarisch eten is ook best lekker, dus altijd van harte welkom!
Veel plezier in Azie.

Veel groeten, ook van Ria,

Yvonne
15-08-2009 17:18 Antwoorden
# P en S
Jajajaja, we komen zeker weer snel even langs in H'lo. Het bier bederft niet, laat dus maar lekker staan voor me. Vegetarisch (met een kaasje) zijn we wel voor in.

E.e.a. heeft wel onze reis beinvloed. Maar gelukkig zijn we wel zo positief dat we er nog steeds erg van genieten en het bijzonder naar ons zin hebben.

Groetjes vanaf Sydney airport
16-08-2009 07:54 Antwoorden
# Annewieke
Zo zeg, is al een probleem met de rug, wat gelukkig wel een beetje verholpen kan worden daar, en dan nog het werk van je. Wat ontzettend vervelend, dat ze je niet op de hoogte hebben gehouden
Gelukkig kunnen ze je deze reis niet meer afnemen.
Veel plezier nog.
18-08-2009 21:57 Antwoorden