BLOGS VAN ONZE LAATSTE REIZEN

Zuid Amerika 2015

    60 dagen door Zuid Amerika 24 april t/m 22 juni 2015. Brazilie, Paraguay, Bolivia en Peru
  | FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

 

Laatste dagen Zuid Amerika

Mooie weg in het droge Paracas Nationaal Park

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Jammer hoor, we zijn weer thuis, wel veilig gelukkig. Eerste nog even iets over de laatste dagen in Zuid Amerika. Want de donderdag voor ons vetrek naar huis zijn we nog in Nasca, het plaatsje vlakbij de Nasca lijnen waar we eerder met een vliegtuigje overheen zijn gevlogen. 'S ochtends gaan we eerst in de weer met de laatste set ansichtkaarten. Erna rijden we weer terug richting Lima, maar natuurlijk stoppen we regelmatig onderweg. 1 van die stops is bij een uitzichttoren. Vanuit de lucht hadden we de toren al gezien, ernaast liggen de lijnen in de vorm van een boom en de handen. Vanaf de toren zijn deze vormen aardig te zien, maar vanuit de lucht veel beter, we zijn blij dat we dat al hebben gedaan.

Lima en de lijnen

De kolibri is een van de Nascalijn figuren

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Op zaterdagochtend stappen we in Cusco op het vliegtuig om een korte tijd later op zeeniveau uit te stappen. We ademen een paar keer diep (heerlijk zoveel zuurstof bij iedere ademteug!) en nemen een taxi naar ons hotelletje. Deze keer hebben we gekozen voor een B&B in Miraflores, een sjieke wijk in Lima. We droppen onze tassen en gaan vrijwel direct op verkenning. Onderweg naar het centrum van Miraflores regelen we een huurauto, die we dinsdag op kunnen halen. De wijk Miraflores is een moderne en zeer nette wijk in deze miljoenen stad. Er zijn geen grote westerse winkelketens te vinden hier in het centrum maar de winkels die er zijn, zijn voorzien van behoorlijk moderne kleding.

Een rommelig begin in Peru

2 cathedralen op Plaza de Armas, Cuzco

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Het is ondertussen zaterdag 13 juni en we lopen dus een dikke week achter met verhalen schrijven. Oepsss... Wat hebben we ook alweer gedaan en vooral wanneer was wat ook alweer? Op donderdagochtend 4 juni verlaten we het Palacio del Sal en vliegen we naar La Paz. Een andere mogelijkheid om naar La Paz te gaan is met de bus maar die tocht duurt al snel 15 uur en is per nachtbus. We zien dat toch niet helemaal zitten dus we kiezen voor de snelle optie. We stappen in een klein vliegtuigje waar slechts 16 personen inpassen en we diep moeten bukken om door het gangpad naar de stoel te komen. De vlucht duurt maar 1 uur en 15 minuten en we vliegen langs de Zoutvlakte. Overal om ons heen zien we hoge bergen met besneeuwde toppen. Het is een erg mooie vlucht maar als we dichter bij La Paz komen is er wat turbulentie en danst het vliegtuig een beetje, dat vindt Syl duidelijk niet leuk! Maar goed, we landen, natuurlijk, veilig op het vliegveld van La Paz. Welkom op 4000 meter hoogte!

De grote zoutvlakte

Luchtspiegeling en wijdsheid op de Salar

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Dinsdag en woensdag zijn de dagen waar we lang naar uit hebben gekeken. Op deze dagen mogen we gaan spelen op de bijna grootste zoutvlakte ter wereld en dat op 3600 meter hoogte. Naast de watervallen van Iguazu die we eerder deze reis hebben bezocht is dit ook zo'n hoogtepunt. We hebben de eerdere dagen al wat van deze en andere zoutvlaktes gezien. Maandag overnachten we namelijk in een zouthotel dat aan Salar de Uyuni (zoutvlakte van Uyuni) ligt. We zijn dus dinsdag ochtend vroeg op pad om de vlakte op te gaan. Deze witte wildernis heeft een oppervlakte van zo'n 10.000 vierkante meter, dat is een kwart van Nederland.

Sud Lipez, vulkanen en meren

Een mooi en kaal stuk zuid Bolivia

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Gelukkig is de staking voorbij, tenminste we merken er niets van als we vrijdag met de bus Potosi verlaten. De 3,5 uur durende busrit is qua uitzicht werkelijk prachtig. De beschrijving van wat we onderweg hebben gezien bewaren we even voor verderop. Vrijdag middag komen we in het plaatsje Uyuni aan. We hoeven maar 2 blokken te lopen voor een warm onthaal in het eerder geboekte hotel. We krijgen een kamer op de eerste verdieping, zonder ramen. Dit is vanwege het koude seizoen, het is echt heel erg fris hier. Er is zelfs een elektrische kachel nodig in onze kamer.

De mooiste en de hoogste stad

Pat wisselt spannende verhalen uit met een ex mijnwerker

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Op zaterdag namiddag komen we aan in de witte stad Sucre. Dit is de officiële hoofdstad van het land. De regering zetelt in La Paz overigens. Het is een soort provincie stad met 200.000 inwoners maar ook hier is het behoorlijk uitgestrekt wegens het gebrek aan hoge gebouwen, er staat er welgeteld één! Zaterdag hebben we weer veel gezien en we zijn best een beetje moe. Nadat we een ander hotel hebben geregeld en een lange broek hebben aangedaan lopen we naar een restaurant/kroeg waar onze gids goede verhalen over had. Het blijkt van Nederlanders te zijn alhoewel de bediening puur Boliviaans is. Syl bestelt wijn, Pat bier en we zitten gewoon ff lekker.

Ruta de Che

Dames met hoeden tegen de zon in Vallegrande

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Op donderdag 21 mei gaan we na de lunch beginnen aan de geschiedenis van Ernesto "Che" Guevara. Dat doen we door aan het museum van Vallegrande een bezoek te brengen. In dit museum, dat naast de grootste plaza van de stad ligt, wordt vooral veel verteld over de laatste maanden en weken voordat hij gevangen werd genomen in een plaatsje vlakbij Vallegrande. Na het museum rijden we door naar het mausoleum van Che. Dat vlak buiten het centrum van de stad is gebouwd nadat de stoffelijke resten van Che en zijn companen gevonden zijn in de buurt. Het was blijkbaar jarenlang onbekend op welke plek hij precies begraven was, hij lag op een ongemarkeerde plaats. In de jaren 90 zijn er diverse pogingen gedaan om stoffelijke resten van Che te vinden. Uiteindelijk is een Cubaanse zoektocht succesvol geweest.

Samaipata en omgeving

Moe maar blij na 500 meter klimmen

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

We worden woensdag ochtend stipt om half 7 opgehaald door Javier, onze gids voor de komende 4 dagen. De lieve mensen van de posada waar we in verblijven hebben een ontbijt en lunch ingepakt. De dag is vandaag voor ons drieën. Het doel is om condors te gaan spotten, helaas is dat niet gelukt. Wat wel is gelukt is om 2 uur door een prachtig landschap met veel landbouw en vergezichten te rijden. Het deel rond Samaipata is prachtig, alles is fel groen. De weg is echter niet zoals wij die gewend zijn, maar ondanks dat er geen asfalt op ligt gaat de rit voorspoedig. Her en der kruisen we een klein dorpje waar mensen nog leven in mini huisjes besmeerd met aarde. Overal lopen koeien, kippen, varkens, paarden en ezels op de weg. Onderweg zien we een aantal mooie vogels waaronder wat valken.

Santa Cruz en Samaipata

Kleurrijk gebouw in Samaipata

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

We zijn aangekomen in het slaperige plaatsje Samaipata. Dit ligt op zo'n 3 uur rijden van Santa Cruz. De dagen hiervoor hebben we doorgebracht in Santa Cruz de la Sierra. Dit is de grootste stad van Bolivia, maar in onze ogen erg dorps. We overnachten 1 nacht in een iets te klein hokje zonder ramen. De volgende ochtend annuleren we het hokje voor de rest van ons verblijf hier. We zijn toch wel erg gesteld op een klein beetje luxe hebben we gemerkt de laatste jaren. Ons dag budget laat dat ook toe, dus stappen we een 5 sterren boutique hotel in. We krijgen meteen de suite te zien, deze is groter dan onze woonkamer. De suite heeft 2 TV's een zithoek, eethoek, bubbelbad en andere handige zaken. Wat niet zo handig is, is dat er 20 meter aan ramen van vloer tot plafond in zit. Van al deze ramen moeten we 's avonds de verduistering laten zakken, wat een werk :-)

Land 50, Paraguay

Syl voor de Paraguaanse vlag

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Pat heeft een paar jaar geleden bedacht dat we samen 50 landen bezocht willen hebben voordat hij 50 wordt. Een ietwat onzinnig doel, maar wel leuk. Inmiddels is het zover en hebben we sinds 2001 samen 50 landen bezocht. Achteraf bleek het doel goed haalbaar, want we hebben de 50 landen bezocht voordat Syl 40 wordt. Een groot aantal in Europa, maar ook wat in Azië en de Amerika's. Als je bovenin de website op het hartje klikt zie je de hele lijst met landen. Enfin, we zijn in Paraguay aangekomen. Dinsdag was een reisdag en gaan we met een bus van Foz do Iguazu naar Asuncion. De rit duurt 8 uur en voert ons heel kalm over het Paraguaanse platte land.

Iguazu watervallen

Iguazu watervallen, Braziliaanse kant

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Vrijdag komen we aan in Foz do Iguazu, een plaats vlakbij de watervallen van Iguazu. We worden netjes van het vliegveld gehaald en krijgen direct allerlei informatie om onze oren, da's handig. Als we zijn aangekomen in ons nieuwe onderkomen gaan we meteen maar weer op pad. Fabio, de huis eigenaar brengt ons naar downtown waar we de eerste de beste bier garten in stappen. We eten en drinken er wat waarna we weer terug naar onze homestay wandelen, het is een half uurtje. Zaterdag ochtend zijn we weer helemaal fit en nemen de bus naar de entree van het nationale park waarin de watervallen zich bevinden.

Sightseeing Rio

Op het vliegveld van Curitiba

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Ondertussen is het alweer vrijdag en moeten er nog vier dagen beschreven worden.... Oeioeioei.... Het lijkt alsof er zes weken terug gegraven moet worden in ons geheugen! We zijn gebleven bij een zieke Pat. Zondagochtend voelt ie zich echt nog niet goed maar als hem na een broodje het zweet uitbreekt lijkt het in eens wat beter te gaan. We blijven rustig thuis en zeggen de huurauto af. Het lijkt ons beter als we Pat goed de tijd geven beter te worden en we kunnen ons best nog een paar dagen extra vermaken in Rio. Op vrijdag hebben we een vlucht naar Foz do Iguazu en die kunnen we niet vervroegen, dus relaxen we nog wat in onze hangmatten met uitzicht over Copacabana strand.

Favela Babilonia

Restaurantje in favela Babilonia

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Eerlijk is eerlijk, zelf zouden wij de wijk waarin we nu al meer dan een week verblijven ook niet zomaar inlopen. Er is maar 1 steile toegangsweg de wijk in. Aan de ingang staan politie auto's waarvan het zwaailicht altijd zwaait. De dames en heren van de politie dragen kogelvrije vesten en dragen in onze ogen erg zware wapens. Er zijn zelfs lokale gidsen die ons vragen hoe het 'daarboven' is. Wij hebben ons laten overhalen door de commentaren van andere reizigers op de website van Airbnb. Iedereen was enthousiast en met de veiligheid zou het wel goed zitten, doen dus!

Regen, fietsen, buikkrampen

De suikerbroodberg op de achtergrond

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Onze laatste dag in Rio zit er alweer bijna op.... En eigenlijk is dat best jammer. Rio is een mooie dynamische stad met heel veel verschillende wijken en gezichten. Het deel waar wij ons voornamelijk hebben opgehouden is de zona sul, de zuidelijk wijken. Hier zijn de meeste toeristische attracties te vinden en dus ook de meeste toeristen. Daarnaast is dit deel het schoonste en veiligste deel van de stad.

Christus en favela Babilonia

Favela Babilonia

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Zo gaat dat in een land met veel groen, om het zo mooi groen te houden is zon en water nodig. We hebben al best wat zonnige dagen gehad, maar nu is het water aan de beurt. Het regent al uren achtereen en we gaan ervan uit dat vandaag, donderdag, een rustig dagje wordt. Binnen wel te verstaan. Eerst maar een paar dagen terug, dinsdag was dus zo'n mooi zonnige dag, de perfecte dag om het Christus beeld te bezoeken. We vertrekken al om 8 uur met een taxi naar het treintje dat ons bergop naar het beeld brengt. Het is een berg treintje met zo'n tandwiel om hem stevig op de rails te houden. Heel erg steil is de klim niet, maar toch best spectaculair en dwars door de jungle naar de 700 meter hoge top van de Corcovado. Eenmaal boven doemt het beeld al snel op, we zien eerst de achterkant, door wat trappen op te lopen komen we aan de voorkant terecht.

Afwisseling in Rio

Voetballende jongens op het strand van Copacabana

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Hehe, we zitten met onze voetjes hoog na een hele dag dingen doen in Rio. En dat is best vermoeiend! Gisteren, zondag 26 april, waren we weer op tijd wakker. Op tijd betekent zes uur 's morgens... We hebben relaxed ontbeten op het dakterras met uitzicht op zee en strand. Na nog ff chillen in de hangmat zijn we aan de Copacabana in de taxi gestapt richting Ipanema strand. Op zondag zijn de wegen die direct aan Copacabana en Ipanema liggen afgesloten voor verkeer. Het is een drukte van belang met hardlopers, fietsers en wandelaars en als we onze fiets gehuurd hebben mengen we ons in de drukte. We willen een stukje fietsen en kaartjes voo het concert van Ed Sheeran dat op donderdag plaatsvindt kopen. We hebben een verkooppunt gevonden dat langs het lagoa Rodrigo de Freitas ligt, toevallig ook het meer waar we omheen willen fietsen.

Copacabana, here we are

Het beeld van Christus de verlosser

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Zoooo, we zitten ondertussen op dag 10 van onze vakantie... Wat vliegt de tijd als je het naar je zin hebt! De eerste week van de vakantie hebben we thuis doorgebracht met, ja met wat eigenlijk? Vooral met gezellige dingen doen, de stad in met vrienden, saampies wandelen op de hei, genieten van het mooie weer, vooral niet meer denken aan werk en natuurlijk de tas inpakken. Donderdag 23 april zijn we er helemaal klaar voor, we hebben alle bagage voor 8,5 week Zuid-Amerika in 1 duffel bag op wielen gegooid, gooien er nog wat overbodige dingen bij en komen uit op 17 kilo. Meer dan genoeg voor onze reis!

Dutch feet Zuid Amerika

|FOTO'S  |  FILMPJES |  KAART |

Op 24 april is het weer tijd om Nederland voor dik twee maanden te verlaten. We mogen 8,5 weken gaan doen over de route van Rio de Janeiro naar Lima, wat we precies gaan doen en hoe staat niet vast. Wat we wel weten is dat we deze keer de highlights die we tegekomen met onze voeten aanwijzen.

We zullen regelmatig onze Dutch feet op de foto zetten en posten op www.dutchfeet.nl. De route is te volgen via het Volg de route icoontje bovenin het scherm.