Fulda, Napplach, Zupanja

Zoals gewoonlijk rijden we al een dag of 2 eerder weg dan gepland. Dat is ook geen luxe want de aanstaande roadtrip is nogal optimistisch. Vanuit Apeldoorn willen we in 5 weken op en neer naar de grens met Griekenland rijden. En dat dan ook nog op een tamelijk tempo, geen haast en vooral geen stress, maar wel een epische roadtrip.

De gebakken ei met zachte bolletjes en koffie worden ingeladen, net als een keurige tasje kleding en wat accessoires. Donderdag rijden we om 10:45 van huis om 5,5 uur later in Fulda aan te komen, wel weer met de nodige wegwerkzaamheden onderweg.

Morgen is het 1 mei, dus een lang weekend voor Duitsland. In Fulda worden we hartelijk ontvangen door Arne, hij legt van alles uit en heeft zelfs een privé parkeerplaats voor ons. Of we hier voor 'het' symposium komen en of we ons hebben ingelezen in Fulda. Op beide vragen is het antwoord nee. We vertellen wel over onze roadtrip, het blijkt een bucketlist item van Arne en z'n gezin.

Op 3 minuten lopen zit de Hohmanns brouwerij waar we een beef steak eten. Het blijkt een gehaktbal te zijn.

Vrijdag maken we een wandeling door de stad op zoek naar het barok kwartier. Zo staat er het Stadtschloss met grote tuin, een Oranjerie, de Hoher Dom zu Fulda en de Paulustor. Een erg mooi deel van de stad. 'S middags is het al 21 graden met weinig wind, een goed moment voor een terrasje. In het centrum van Fulda zijn heel veel terrassen en ze zitten allemaal goed vol. Bij een terras van een Italiaan eten we een heerlijke pizza. Zaterdag is een reisdag, we rijden 700km in 8 uur naar Napplach, een gehucht in Karinthië. Vanuit Fulda doorkruisen we Beieren van noord naar zuid. Dwars door Hopfenland Hallertau, het grootste hop gebied ter wereld. Pat heeft hier vroeger hop van gebruikt om de Brakke Brouwer biertjes mee te brouwen. Hoe meer we Munchen naderen hoe dichter we bij de besneeuwde bergen van Duitsland en Oostenrijk komen. Zodra we de grens nabij Salzburg oversteken rijden we door de bergen. En tunnels, heel veel tunnels. Eind van de middag komen we aan bij onze woning, de sleutel zit gewoon in de buitendeur¿ Het is weer een comfortabele woning met een terras en tuin die uitzicht bieden over de bergen. Wat later komt de eigenaresse ons verwelkomen en geeft ons wat tips over de omgeving.

Het is alweer zondag, maar gelukkig hebben we nog 5 weken te gaan. Ons appartement heet Danielsbergblick, nou we willen wel even gaan kijken op die Danielsberg. Met de auto rijden we de stijle weg naar boven tot we bij Herkuleshof komen. Een mooi en typisch Alpen pension, maar we komen voor de kerk en het uitzicht over het Mölltal. Het kerkje dat keurig bovenop het bergje staat is uit de 12de eeuw, vooral van binnen ziet alles er heel oud uit. Vanaf de kerk hebben we een prachtig uitzicht over een groot deel van het 75km lange Mölltal. Daarna rijden we naar Schloss Heroldeck aan de Millstätter see. Het slot lijkt niet in gebruik, maar vanuit de tuin hebben we een leuk uitzicht over het meer en het plaatsje Millstatt. Iets verderop rijden we de berg op richting Sappl voor een bakkie koffie met uitzicht. Het restaurant blijkt van Nederlanders te zijn die hier op vakantie gingen en zijn blijven plakken.

We zien een bordje naar de Lammersdorfer hütte, een berghut vinden we altijd leuk. De weg, of eigenlijk het pad naar boven blijkt een tolweg te zijn. We betalen braaf de €9 in een automaat om daarna via een smalle weg en vele haarspeldbochten 1100 meter hoger op een alm aan te komen. Er is veel parkeer gelegenheid voor wandelaars, maar ook voor mensen zoals wij die alleen komen lunchen. Het weer is goed en het terras van de Lammersdorfer hütte zit vol op deze zondagmiddag. We vragen vriendelijk of we bij anderen aan kunnen schuiven en bestellen een heerlijke lunch met uitzicht over de bergtoppen. Na de lunch rijden we het slinger weggetje weer naar beneden, 30 minuten later zijn we weer thuis.

Na 5 dagen op reis zijn we de dagen alweer kwijt, blijkbaar zijn we relaxed en maakt het niet uit welke dag het is. Het is maandag, vaak de rustigste dag op toeristische plekken, vandaag ook. We rijden naar het begin van het Mölltal, richting de Großglockner, de hoogste berg van Oostenrijk. Het hele Mölltal bevind zich in Nationalpark Hohe Tauern, ons huis dus ook. Na een uurtje rijden komen we aan in Heiligenblut. Een klein plaatsje richting de Großglockner-Hochalpenstraße, deze route hebben we eerder gereden, maar vandaag niet. We houden het op Heiligenblut waar we picknicken in een parkje met uitzicht op de bedevaartkerk van Heiligenblut en de bergen rondom. De toren van de kerk is van 1430 en regelmatig gerestaureerd en dat is te zien. Vanuit het dorp hebben we ook mooi uitzicht op de top van de Großglockner. S'avonds wandelen we naar het enige restaurant op wandel afstand, we zijn er alleen. Pat bestelt een cordon blue en Syl traditionele Oostenrijkse deeg flapjes.

De volgende dag gaat de wekker om half 8. Om half 9 zitten we in de auto voor een ritje van 550km. We rijden door de Karawanken tunnel Slovenië binnen en doorkruisen het land naar Kroatië. Vannacht overnachten we in Zupanja, direct aan de grens met Bosnië, in het oosten van Kroatië.

Morgen dezelfde afstand naar Skopje.